7 Aralık 2017 Perşembe

sıfır sıfır

otobüsleri kaçırıyorum
kaldırımları boşluyorum şu sıralar
tırnaklarımı dipten kesmek gibi bir adet edindim
kafamı kitaplardan kaldırmıyor,
kalem ile randevulaşıyorum fırsat buldukça
altı çizili satırlarım ve bir iki dize şiirlerim oldu
silgi tozlarına alerjim varmış bunu öğrendim,
garip
aynalar ile karşı karşıya gelmemeye dikkat ediyorum
göz altlarım beni korkutuyor
ve saçımın yüzüme değmesine tahammül edemiyorum
saatleri attım çöpe, telefonumu dolaba kaldırdım
kitapların ayraçlarını gereksiz buluyorum,
bu sebepten kenarlarını kıvırıyorum
yerde ve masamın üstünde mumlarım var
bir de kahve lekeli fincanlarım
saat yedi buçuk, perdelerimi açtım
gözlerimi kıstım
güneş ışınlarının hedefi olmak kötüydü
sokağın başına ilişti gözüm
sebebi yok
öylesine işte
duraksadım bir süre
boş bir dükkan
önünde oynayan çocuklar

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder