7 Aralık 2017 Perşembe

sıfır sıfır

otobüsleri kaçırıyorum
kaldırımları boşluyorum şu sıralar
tırnaklarımı dipten kesmek gibi bir adet edindim.
kafamı kitaplardan kaldırmıyor,
kalemlerle randevulaşıyorum fırsat buldukça.
altı dizili satırlarım ve bir iki dize şiirlerim oldu.
silgi tozlarına alerjim varmış, bunu öğrendim.
garip.
aynalar ile karşı karşıya gelmemeye dikkat ediyorum.
göz altlarım beni korkutuyor
ve saçımın yüzüme değmesine tahammül edemiyorum.
saatleri attım çöpe, telefonu dolaba kaldırdım.
kitapların ayraçlarını gereksiz buluyorum.
bu sebepten kenarlarını kıvırıyorum.
yerde ve masamın üstünde mumlarım var.
bir de lekeli kahve fincanlarım.
saat yedi buçuk, perdelerimi açtım.
gözlerimi kıstım.
güneş ışınlarının hedefi olmak kötüydü.
sokağın başına ilişti gözüm.
sebebi yok.
öylesine işte.
duraksadım bir süre.
boş bir dükkan,
önünde oynayan çocuklar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder