29 Ekim 2017 Pazar

hoşça kal sonbahar

'herkesten ve her şeyden uzaklaşmaya ihtiyacım var.'
titremesin diye ısırdım dudaklarımı.
kızardığına ve dolduğuna emindim gözlerimin.
ama yine de inanmak istemedim.
derin bir nefes alayım derken titredi nefesim.
soğukta buhar oldu gitti.
sigaramın da sonu gelmişti.
içmeden yere bıraktım izmariti.
yutkunmaya yeltendim, beceremedim.
boğazıma oturup oradan kalkmak istemeyen şey,
canımı yakıyordu.
konuşamıyordum en kötüsü.
bir kelimeye bakıyordu gözyaşlarım.
hıçkırık dökülecekti dudaklarımdan, istemedim.
bu kez ağlamak istemedim.
bu kez ağlamak istemedim.
direndim olabildiğince.
yokluğun göğüs kafesimi acıtsa da
biraz üşüttü bugün beni.
kazağımın kollarını çekiştirdim bileğime kadar.
sakinleştim biraz.
sonra dostumla göz göze geldim.
konuşmamı bekliyordu.
sessizliğim onu korkutuyor gibiydi.
gözlerimi tekrar buluşturduğum yerdeki izmaritlerden uzaklaştırdım,
çektim.
ve bu kez yutkunup başladım cümleme, kelimeler ile savaşıma.
'hissiyatı çok boktan, anlatabileceğime de emin değilim aslında.'
nefes aldım.
'her an her dakika, inanabiliyor musun? her dakika ağlayabiliyorsun, sonra toparlanıyorsun ardından tekrar donup kalıyorsun.'
verdim nefesimi.
'seni görenler korkuyor çünkü yüzün asık, gözlerin şişmiş ve ruh gibisin.' 
güldüm.
'makyaj yapmayı öğreniyorum bu sayede, bir iki boya sürüyorum yüzüme.'
pakete uzandı elim, bir tane sigara çıkarttım.
'gece uyuyamıyorum ama, çünkü rüyalarımda onu görmekten korkuyorum ya da uyanmaktan.'
çakmağı aradı gözüm, bulup yaktım sigaramı.
'şu sigara kadar tutmuyor parmaklarım kalemi çünkü artık ihtiyaç veya gerek yok gibi hissediyorum, bir şeyler değişiyor, yaşamaya dair ne varsa uçup gidiyor etrafımdan.'
gözleri yerdeki yapraklara dalmıştı, beni dinliyordu ama bakmıyordu.
'artık yere dökülen yapraklara basıyorum, ben yahu ben! yaprakları severdim ben, kötü bir insana dönüşüyorum ve kendi ellerimle kendimi boğuyorum sanki, en kötüsü de beni kurtarabilecek tek insan yok artık, gelmeyecek de.'
sigaramı içtim.
içtim, içtim.
izmarite az kaldı.
'kelimeleri telaffuz edemiyorum çünkü harflerden, kelimelerden, cümlelerden uzaklaştım.'
sigaramı bitirdim, izmariti yere bıraktım.
'ben kötüyüm bu aralar, benim yaşamaya mecalim yok, düşüncelerimi kaldıramaz haldeyim.'
gözlerime baktı tekrar, öksürdü.
ellerini ısıtmaya çalışırcasına sıcak nefesini bıraktı avuçlarına.
'çaresizsin.'

3 yorum:

  1. heeey iyisin di miii. instan nolduuuu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iyiyim iyiyim instagram hesabım sınavlarımın bittiğinde tekrar açılacaktırr (:

      Sil
    2. başarılaar kolaylıklaar dileriiim :)

      Sil