22 Eylül 2017 Cuma

hızlı geçiyor vakit

zaman geçiyor.
zaman, suallerimi dinlemeden geçiyor.
kaldırımda oturup insanları izlemek kadar rutinleşti hayat.
son zamanlarda dilimizi kasıp kavuran bir kelime var.
'alışmak'.
insanlara alışmak.
duygulara,
gidişlere,
kayıplara,
ayrılıklara.
alışmak istemiyorum ama başka çarem yok gibi.
eskiler dün gibi aklımda.
dinlediğimiz ilk şarkı, yankılanıyor kulağımda.
pek bir manalı, gri.
biraz buruk hissediyorum.
diğer yarım yok gibi, yalnızım sanki.
karşıdan karşıya geçerken çocukların eli tutulurmuş ya hani,
sen tutardın benim elim.
korkmazdım.
özgürdüm aksine.
fakat şimdi sen yoksun.
tek başıma geçiyorum karşıya.
küçük bir kız çocuğuyum,
elimi tut istiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder