24 Nisan 2017 Pazartesi

sessiz ve soğuk bir oda

bu gece her şey planlandı sanki,
kelimeler hızlı saplandı kalbime
yutkunmak zor oldu, nefes almak da.
tüm ışıklar sönüktü, karanlık iyiydi.
kafamda sorular vardı
bu soruların tek kötü yanı,
tırnaklarımı yememe neden olmalarıydı.
fazla düşünce demek bu,
fazla yorulmak.
uykusuzum,
gözüme uyku girmiyor.
canım yandı bu gece
bir de geçmişim aynanın karşısına,
kendimi kandırır gibi gülüyorum
unutmaya çalışsam da her şeyi,
haddinden fazla dağıldım
herkes uyudu, ben düşündüm
pencerenin kenarına geçtim bir süre,
gökyüzünü izledim
saatler geçirdim pencere kenarında.
yetmedi ama.
yetmeyecek de.
gözlerim ıslanmaya devam ediyor.
hüznüm de çoğalmaya.
ara sıra yorganı ısırıyorum hıçkırıklarım duyulmasın diye
hazırlandım uyumak için,
sakinleştirici birkaç ilaç aldım.
yatmadan önce ıslanan yastık kılıfımı değiştirdim,
saçlarımı örüp, elimi yüzümü yıkadım
aynada uzun süre kendimi izledim
şiş gözlerim, kızarık burnum ve kaşlarım
kurudukça yenmiş ve gözyaşı değdikçe yanmış dudaklarım
hepsi halime ağlıyor bu gece
bilmiyorum,
sadece yere yığılmak
ve dinlenmek istiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder