24 Nisan 2017 Pazartesi

fırtınaya alet olduk savruluyoruz

pazar gecesi,

saat gece üç buçuğu gösteriyor
yalnızlığımın dibine vurmuşum
odada oturmuş dört duvar ile muhabbet ediyordum
gün geçtikçe bir takvim yaprağı gibi koparılmış gibi hissediyorum
bir de bir hastalığım var
çok seviyorum
yanmışım inceden ama habersizce gidiyorum yola
fark edince duraksadım
duraksayınca kızdım kendime, devam ettim
ama şimdi fiyakalı gençliğimin girdabındayım
o da uzakta

saat dörde yaklaşıyor
çakmağımı arıyorum
bulabilsem yakacağım sigaramı
fakat bulamıyorum
gözlerimin önüne geliyor
gözleri
ama o yok
uzakta

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder