25 Ocak 2018 Perşembe

karanlığı soluyorum

zifiri bir karanlık var düşüncelerimde.
bulunduğum cadde sisli.
nerede bu sokak lambası,
nerede yağmur damlaları.
gök gürültüsünün sesi kulaklarıma doluyor.
yankı yapan bağırışlar mevcut.
zihnim korkutucu.
biraz da kalabalık.
ellerimle etrafı yokluyorum.
adım atmaya korkan ayaklarım,
titremeye başlıyor.
dizlerimin üstüne eğiliyorum,
kulaklarımı kapatıyorum.
kahkahaların artması kafamdaki seslerin artmasına yol açıyor.
duymak istemiyorum.
kulaklarımı kapattıkça şiddetleniyor sesler.
birileri yaklaşıyor.
ve görüş açıma giriyor birkaç çift ayak.
birinin beni çekip kurtarmasını diliyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder