25 Ocak 2018 Perşembe

karanlığı soluyorum

zifiri bir karanlık var düşüncelerimde
bulunduğum cadde sisli
nerede bu sokak lambası,
nerede yağmur damlaları
gök gürültüsünün sesi kulaklarıma doluyor
yankı yapan bağırışlar mevcut
zihnim korkutucu
biraz da kalabalık
ellerimle etrafımı yokluyorum
adım atmaya korkan ayaklarım
titremeye başlıyor
dizlerimin üzerine eğiliyorum
kulaklarımı kapatıyorum
kahkahaların artması kafamdaki seslerin artmasına yol açıyor
duymak istemiyorum
kulaklarımı kapattıkça şiddetleniyor sesler
birileri yaklaşıyor
ve görüş açıma giriyor birkaç çift ayak
birinin beni çekip kurtarmasını diliyorum

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder