6 Ağustos 2017 Pazar

ezinç

irkildim
uyanmışım meğer uykudan
kabustan ibaretmiş hepsi
ağlamışım uykumda
yastığımın üstü ve yanaklarım ıslanmış
çarşafım sıyrılmış
yastığım yere düşmüş
bedenim soğumuş, tenim ürkek bir hal almış
odam dağılmış
etrafı kolaçan ediyorum
çünkü sersem gibiyim bir kabus görmüşüm
dudağımın kenarında uçuk denilen şey belirmiş
saçlarım elime yüzüme yapışmış terden 
ve bacaklarım zayıf düşmüş
ayaklandım ve pencereye yaklaştım
camdan yansımama baktım bir süre
ardından mermere oturup bir sigara yaktım
gördüğüm kabusu bir kenara itip 
günlerce kafamı kurcalayan soruları düşündüm
işin içinden çıkamıyordum
gözlerim havada asılı kaldı
gökyüzü daha koyu bir hal aldı
binlerce yıldız vardı
muhtemelen ertesi sabah hava sıcak olacaktı
konudan konuya atlıyorum
öyle değil mi?
nedeni biraz bıkmışlık
her şeyden
rutin olan her şeyden
sıradanlıktan bıkmış olmam
mutlu olmak
üzgün olmak
sürekli bir hengame
sürekli bir ulaşma çabası
neye ulaşacağız?
sonu yok
bir şeyleri elde etmeye çalışıyoruz
önce mutluluk
sonra zaman
ardından kaybediyoruz
hepsi boşa
yaşamak
yaşama dair olan her şey boşa
ölüm var
mezar taşı var
toprak var işin ucunda
yaşadığım ne varsa ölüme teslim ediyorum hepsini

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder